سبز سربدار  

ده دوره ی حال بخدا

"به آهنگ در آسمونه دل من(ایرج مهدیان)"

                ده دوره ی حال بخدا                                                                                                                              

                                           هم ای مردما منن 

                عوضه ای که با هم بشن                                                  

                                                  همه شا با هم دشمنن

               همه به خون همدگه                                                       

                                                تشنه ی تشنه ممنن

              (دلم گرف از ای زمون                                                  

                                                 دلا همه کسه ی خون 

              هر جا مری مبینی                                                                            

                                                گریه و زاری و جنوون)2

               یاده او روزا که با هم                                                     

                                         همه مهربوون بیم 

              هم ما رفق با همدگه                                                      

                                   تا پای جوون بیم همیشه با هم بیم 

            سوا ز دردو غم بیم                                                      

                                                     د فکر همو دم بیم                                    

          همه به خون رفقاما                                                         

                                                   ایجوری توشنه نبیم                      

         (دلم گرف از ای زمون                                                  

                                            دلا همه کسه ای خون 

          هر جا مری مبینی                                                                     

                                         گریه و زاری و جنوون)2

       به هر جا که مرفتی                                                      

                              دلا شاد شاد بی

        سفره هاشا خلی                                                             

                            ولی دلشا آزاد بی

    دلوم مخه دیبره                                                         

                    اوو روزار ببینوم

      که مهر و صفا                                                               

                           دمین مردوما زیاد بی

   ولی فایده ندره                                                             

                      همه ایر خوب مدنن 

   همه به خون همدگه                                                       

                       تشنه ی تشنه ممنن

(دلم گرف از ای زمون                                                   

                         دلا همه کسه ای خون 

   هر جا مری مبینی                                                                      

                      گریه و زاری و جنوون)2

ابراهیم قلعه نوی 1365